Wednesday, October 31, 2007

لشکر یاد توبا رنگ سپید
باره های قلبم رنگ سیاه
پرچم نام تو را اسبی از رنگ طلوع
تیرک بی کسیم را میبرد پیلی از طیره ی درد
دستی از جنس حضور دست دستور تو است
دستی از خواهش خاک خشک تر دست داروغه ی دنیای منست
شاه این سلطنت رنگ سپیدت چه آرام
ریزش شهر پر آشوب مرا
آتش شعله کشیده بر جان مرا
صورت مات و ماتم زده شاه مرا
قلعه ی غارت زده ی قلب مرا
به نگاهی گذرا
گوشه ی رو به زوال صفحه این بازیمی گذارد تنها...

No comments: